Natalia Kaminiczna, Obietnica, rytuał, dno morza

Fot. Bartek Barczyk, ze zbiorów Teatru Wielkiego w Poznaniu

 

Na scenie Teatru Wielkiego: element przezrocza. Scenografia Julii Skrzyneckiej splata się z fonią uwertury. Zaś owa koegzystencja obszaru sceny z melodią zanurza nas
we wzburzonych wodach Bałtyku. Wszystko zawiera się w korespondencji sztuk. Dźwiękowa introdukcja pozwala nam dryfować na spienionych równinach królestwa Neptuna. Feliks Nowowiejski przenosi nas na granice fantastyki. Kierujemy swoją uwagę ku kołyszącej nami pieśni morskich bałwanów dumnie rozbijających się o nasze bębenki uszne. Skądinąd przykładamy muszelkę do ucha, ale zamiast usłyszenia fonii bałtyckich fal, przybieramy ich kształt.

PRZECZYTAJ »
Możliwość komentowania Natalia Kaminiczna, Obietnica, rytuał, dno morza została wyłączona

Wrocławskie „Widma” – recenzje

Źródło: archiwum Opery Wrocławskiej, fot. T. Papuczys

Drodzy czytelnicy
Otwieramy nową zakładkę dla młodych recenzentów i eseistów, zafascynowanych sztuką opery. 10 marca 2019 grupa studentów II roku polonistyki UAM wybrała się do Wrocławia na przedstawienie Widm Stanisława Moniuszki. Poniżej pierwsze opinie i refleksje o spektaklu. Zapraszamy do dalszej współpracy!

PRZECZYTAJ »
Możliwość komentowania Wrocławskie „Widma” – recenzje została wyłączona
Możliwość komentowania Michał Bajer, Monolog podsłuchany czy monolog podglądany została wyłączona
Możliwość komentowania Michał Bajer, Balladowość w przekładzie libretta opery romantycznej została wyłączona